فرهنگ لغات سندبادنامه آجل : مدّت‌دار ، آخرت ( معين ) آس : گياه مورد ( معين ) آكله : بيمارى خوره و جذام آگفت : آزار و رنج آلا : جمع الى : نعمت ( در اصل آلاء ) آلام : جمع الم : درد آماس : ورم ، برآمدگى آنف : هم‌اكنون ، اول وقت ( دهخدا ) آهار : مايعى كه از نشاسته يا كتيرا و مانند آن گيرند و به جامه و كاغذ و جز آن مالند تا محكم و برّاق شود ( معين ) - الف - ابتهال : زارى كردن ابدا : آفريدن ، نوآورى چيزى را ( در اصل ابداء ) ابو اليقظان : كنيهء خروس اثنا : جمع ثنى : ميانه و لا اثير : كرهء آتش كه بالاى كرهء هواست ( معين ) اجترام : ارتكاب جرم و گناه اجنحه : جمع جناح : بال احتكاك : خارش احداق : جمع حدقه : مردمك چشم احماد : ستودن اختطاف : ربودن - اختلاج : چيزى را به سوى خود كشيدن اختلاط : معاشرت اخرس : گنگ اخطار : جمع خطر : بلا ادخار : ذخيره كردن اراقت : ريختن ارتجال : بىانديشه سخن گفتن ارستام : فرمانبردارى ارتياح : شاد شدن ارجا : جمع رجا : كناره ( معين ) و اصل آن ارجاء است ارزير : قلع ارق : بيدارى